خیلی وقته دلم هوس نوشتن کرده.حرف زیاد دارم ولی روی کاغذ نمیان.

دقت کردی گاهی، بعضی از آدما، کسایی که یه موقعی خیلی بهت نزدیک بودن سیاه و سفید میشن؟میدونی معنیش چیه؟

مث فیلمای قدیمی، مث پدر بزرگا و مادر بزرگا، مث بعضی خوابها... معنیش اینه که دارن دور میشن

هر چی دورتر، کمرنگ تر. آخرش هم ممکنه محو بشن.

چند تا از این آدمای سیاه و سفید اطرافتونه؟ واسه چند نفر سیاه و سفید شدین؟ از این دور بودن راضی هستین؟

.

.

.

این روزا چقد کمرنگ بنظر میرسی مث "بر باد رفته"

 

پیام شری:

دیگه مثل این سریالای ایرانی، میدونم آخرش چی میشی!

 

پ.ن:

شکوفه رفت...

حیرانه، من هنوز منتظرم.